Przejdź do głównej zawartości

Zrób to sam- ćwiczymy rymy

Umiejętność tworzenia rymów jest bardzo istotna podczas ćwiczeń słuchowych. Rymy i rytmy odgrywają istotną rolę w rozwijaniu kompetencji językowych u dzieci. Dzięki nim umiemy przewidywać jak zakończy się wiersz, historyjka, ćwiczymy pamięć słuchową (nauka piosenek, wierszy) oraz potrafimy rozróżnić wyrazy.

Dlatego dzisiaj zaproponuję Wam grę "ścigankę" wraz z zadaniami.
Co nam będzie potrzebne?
- kartka papieru,
- ołówek,
- kredki,
- pionki i kostka.

1. Rysujemy trasę, jaką ma mieć nasza plansza. Następnie dzielimy ją na poszczególne pola. Pól może być tyle, ile chcecie.


2. Na niektórych polach planszy wpisujemy numery od 1 do 15 (to będą pola z zadaniami).
Wasza plansza może być kolorowa - wszystko zależy od Waszej inwencji twórczej.
Poniżej moje obrazki, na podstawie których trzeba tworzyć rymy.



Zasady gry:

Grę rozpoczyna najmłodszy z graczy. Po rzucie kostką pionek przesuwa się o określoną liczbę pól.
Jeśli gracz stanie na polu oznaczonym cyfrą, musi ułożyć rym do słowa, które znajduje się na obrazku. Jeżeli rym będzie niepoprawny, wraca na pole, na którym stał przed rzutem.
Jeśli odpowiedź będzie prawidłowa ma dodatkowy rzut kostką. Wygrywa ten, który pierwszy dotrze na metę.


Miłej gry!
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Porozmawiajmy po kakańsku!

Dzisiaj proponuję Wam zabawę, w której będziecie się porozumiewać nowym językiem. Kiedy byłam dzieckiem rozmawiałyśmy tak z koleżankami w szkole, nie chcąc aby chłopcy rozumieli co do siebie mówimy. Język kakański polega na tym, że przed każdą sylabą w wyrazie wstawiamy sylabę "ka-" . I tak na przykład wyraz kredki będzie brzmiał ka-kred-ka-ki. Oczywiście w tym języku możemy tworzyć całe zdania. Im bardziej biegli będziemy w tym języku, tym bardziej swobodnie będziemy się wypowiadać i będzie brzmiało to bardziej naturalnie. Zdanie w języku polskim: Kasia jedzie z psem do weterynarza.  Zdanie w języku kakańskim: Ka-ka-ka-sia ka-je-ka-dzie ka-z ka-psem ka-do ka-we-ka-te-ka-ry-ka-na-ka-rza. Zachęcam do wspólnej zabawy i rozmowy z członkami rodziny w tym języku. Na początku zaczynamy od tworzenia poszczególnych wyrazów, aby później przejść do tworzenia zdań. Pamiętajcie, że trudniej jest zrozumieć ten język, jeśli samemu nie ma się go jeszcze u...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Zabawa przysłowiami

Kolejny wpis z cyklu- gry z kartką i ołówkiem! Dzisiaj potrenujemy nieco przysłowia, czyli bezpośrednio lub metaforycznie wyrażoną myśl ludową, która ma charakter ogólny. Dzisiaj rzadziej stosujemy przysłowia i nieco ciężej jest zrozumieć dzieciom ich znaczenia. Dlatego gra słowna, którą dzisiaj zaproponuję będzie dobrym pretekstem do ćwiczenia przysłów i wspólnej zabawy. W grze mogą wziąć udział dwie osoby lub więcej. Ciekawą odmianą gry będzie gra zespołowa. Polecam szczególnie wtedy, kiedy jeszcze za wiele o przysłowiach nie wiemy i sprawiają one dzieciom znaczącą trudność. Gra polega na tym, że każdy z graczy (lub zespołów) zapisuje na kartce przysłowie. W przysłowiu ma nie być jednak samogłosek, a litery, które zostaną mają być ze sobą połączone. Np. przysłowie "Jedna jaskółka wiosny nie czyni", zapiszemy następująco "jdnjskłkwsnnczn". Dla ułatwienia można dodać podział na wyrazy. "jdn jskłk wsn n czn". Kiedy każda z drużyn wymy...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Opowiadamy historie

Opowiadanie historyjek to świetna zabawa edukacyjna. Dzieci uwielbiają mieć wpływ na bieg zdarzeń jakiegoś opowiadania, często wplatają w nie niestworzone postaci, pojazdy czy nadprzyrodzone moce. Jednak co robić jeśli dziecko mówi, że nie potrafi wymyślać historii? Oprócz tego, że należy poszukać przyczyny w niechęci tego typu zabaw (może to być zbyt ubogie słownictwo, przyzwyczajenie do krótkiego odpowiadania na pytania, często też wyręczanie rodziców), to powinniśmy dalej zachęcać dziecko do zabaw, jednak nieco prostszych. Pamiętajmy, że przy tego typu ćwiczeniach dorosły powinien być towarzyszem dziecka, który zachęca je do mówienia, a nie mówi za nie lub neguje wymyślane historie. Przykłady ćwiczeń: Pokazujemy dziecku rysunek i prosimy o opisanie go. Dorosły może zadawać pytania pomocnicze, które od pytań ogólnych (Co robi chłopiec?) będą się kierować ku szczegółom (Jakie produkty znajdują się w koszyku? Kto ma więcej produktów?). Tutaj warto również odwoływać się...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej