Przejdź do głównej zawartości

Zabawa z ortografią


Czy przygoda z ortografią musi być nudna? NIE!
Już wcześniej pokazywałam Wam różne gry, które sprawiają, że nie musimy wszystkich wyrazów uczyć się na pamięć z kartki, tylko będziemy je zapamiętywać dzięki różnym grom, które angażują nas również emocjonalnie.
Dzisiaj chciałabym zaprezentować Wam serię książek do utrwalania pisowni wyrazów z trudnościami ortograficznymi.

Dlaczego?
Polecam te książki, ponieważ są ciekawe. Nie uczymy się ortografii poprzez wpisywanie wyrazów w luki, tylko odkrywamy ją w rebusach, krzyżówkach. Odczytujemy wyrazy z plątanin wyrazowych, odszyfrowujemy wyrazy czy układamy domina sylabowe.
Ćwiczenia są bardzo ciekawe i dzięki temu atrakcyjne dla dzieci.
Zeszyt ćwiczeń przygotowany został dla uczniów z klas IV-VI. Każda karta pracy została podzielona na 5 ćwiczeń na każdy dzień tygodnia- od poniedziałku do piątku. Ćwiczenia zostały tak przemyślane, aby nie zajmowały więcej niż 10-15 min. Pozwala to na systematyczną pracę oraz lepsze rezultaty w nauce ortografii.


Oprócz ortografii, dzięki tym książkom uczniowie pracują nad poprawieniem funkcjonowania analizatora słuchowego i wzrokowego, ćwiczą spostrzeganie i słuch fonematyczny oraz koordynację wzrokowo-ruchową. 

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Porozmawiajmy po kakańsku!

Dzisiaj proponuję Wam zabawę, w której będziecie się porozumiewać nowym językiem. Kiedy byłam dzieckiem rozmawiałyśmy tak z koleżankami w szkole, nie chcąc aby chłopcy rozumieli co do siebie mówimy. Język kakański polega na tym, że przed każdą sylabą w wyrazie wstawiamy sylabę "ka-" . I tak na przykład wyraz kredki będzie brzmiał ka-kred-ka-ki. Oczywiście w tym języku możemy tworzyć całe zdania. Im bardziej biegli będziemy w tym języku, tym bardziej swobodnie będziemy się wypowiadać i będzie brzmiało to bardziej naturalnie. Zdanie w języku polskim: Kasia jedzie z psem do weterynarza.  Zdanie w języku kakańskim: Ka-ka-ka-sia ka-je-ka-dzie ka-z ka-psem ka-do ka-we-ka-te-ka-ry-ka-na-ka-rza. Zachęcam do wspólnej zabawy i rozmowy z członkami rodziny w tym języku. Na początku zaczynamy od tworzenia poszczególnych wyrazów, aby później przejść do tworzenia zdań. Pamiętajcie, że trudniej jest zrozumieć ten język, jeśli samemu nie ma się go jeszcze u...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Opowiadamy historie

Opowiadanie historyjek to świetna zabawa edukacyjna. Dzieci uwielbiają mieć wpływ na bieg zdarzeń jakiegoś opowiadania, często wplatają w nie niestworzone postaci, pojazdy czy nadprzyrodzone moce. Jednak co robić jeśli dziecko mówi, że nie potrafi wymyślać historii? Oprócz tego, że należy poszukać przyczyny w niechęci tego typu zabaw (może to być zbyt ubogie słownictwo, przyzwyczajenie do krótkiego odpowiadania na pytania, często też wyręczanie rodziców), to powinniśmy dalej zachęcać dziecko do zabaw, jednak nieco prostszych. Pamiętajmy, że przy tego typu ćwiczeniach dorosły powinien być towarzyszem dziecka, który zachęca je do mówienia, a nie mówi za nie lub neguje wymyślane historie. Przykłady ćwiczeń: Pokazujemy dziecku rysunek i prosimy o opisanie go. Dorosły może zadawać pytania pomocnicze, które od pytań ogólnych (Co robi chłopiec?) będą się kierować ku szczegółom (Jakie produkty znajdują się w koszyku? Kto ma więcej produktów?). Tutaj warto również odwoływać się...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Zabawa przysłowiami

Kolejny wpis z cyklu- gry z kartką i ołówkiem! Dzisiaj potrenujemy nieco przysłowia, czyli bezpośrednio lub metaforycznie wyrażoną myśl ludową, która ma charakter ogólny. Dzisiaj rzadziej stosujemy przysłowia i nieco ciężej jest zrozumieć dzieciom ich znaczenia. Dlatego gra słowna, którą dzisiaj zaproponuję będzie dobrym pretekstem do ćwiczenia przysłów i wspólnej zabawy. W grze mogą wziąć udział dwie osoby lub więcej. Ciekawą odmianą gry będzie gra zespołowa. Polecam szczególnie wtedy, kiedy jeszcze za wiele o przysłowiach nie wiemy i sprawiają one dzieciom znaczącą trudność. Gra polega na tym, że każdy z graczy (lub zespołów) zapisuje na kartce przysłowie. W przysłowiu ma nie być jednak samogłosek, a litery, które zostaną mają być ze sobą połączone. Np. przysłowie "Jedna jaskółka wiosny nie czyni", zapiszemy następująco "jdnjskłkwsnnczn". Dla ułatwienia można dodać podział na wyrazy. "jdn jskłk wsn n czn". Kiedy każda z drużyn wymy...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej